Komentarze do wpisu 'Ukryta strona wrażliwości'

Komentarz do wpisu Docieranie (do Czytelników) od Trutka

Trutka — Mon, 24 Nov 2008 16:13:34 +0000

>okazuje się, że książki „Walcząc z >krokodylem” nie będzie w Księgarniach…

Przeceniasz rolę księgarni w realu. Moim zdaniem przy obecnej ogromnej ofercie wydawniczej łatwiej znaleźć ksiażkę w internecie niż gdzieś upchniętą w kącie na półce. Od kiedy bez kilka razy bez sensu nalatałam się po księgarniach, nie znajdując interesujących mnie tytułów, wszystko kupuję przez sieć.

Pozdrówka i powodzenia.

Komentarz do wpisu Krytyk (wewnętrzny) ma głos od Jadwiga

Jadwiga — Fri, 26 Sep 2008 09:27:23 +0000

Autora znam osobiście, od kilku lat rozmawiam z nim niemal codziennie. Jestem jedną z osób które autor wymienia jako te wskazujące na Jego Problem. Po kilku rozmowach z Nim odczułam że “nieźle pokręcony”. Na początku znajomości były chwile że podczas rozmowy doprowadzał mnie do “szewskiej pasji”. Nie rozumiałam Go zupełnie. Od tej pory wiele się zmieniło - myślę że poszedł do przodu, zauważam wygaszone emocje, radośniejsze dni. Myślę,że Andrzej rozliczył się z przeszłością, a napisanie tej książki jest wyrzuceniem TEGO z siebie. W pewnym stopniu zrobił część roboty za wielu innych z PROBLEMEM. Życzę mu aby osiągał sukcesy- to przynosi radość a nam smutnym Polakom potrzeba ogromu ludzi zadowolonych z siebie.

Komentarz do wpisu Kolejny krok książki… od Isis79

Isis79 — Thu, 25 Sep 2008 10:42:59 +0000

Hej. Wersję elektroniczną mam ja :o). Czytajac Twoją książkę, Andrzeju, w wielu miejscach odnajduję siebie - niestety… Książka warta przeczytania, polecam ją wszystkim DDA i nie tylko!! Gratuluję odwagi!!
Pozdrawiam serdecznie> Isis79

Komentarz do wpisu Modlitwa o pogodę ducha od Tomek

Tomek — Mon, 22 Sep 2008 20:21:01 +0000

Pokuszę się o recenzję…
Czytałem fragment zamieszczony na stronie Wydawnictwa. W tekście występują dwa czasy, dwa punkty widzenia. Jeden z nich beznamiętnie przygląda się Piotrowi, drugi jest jakby podsłuchaną myślą tego samego bohatera. W tekście pełno jest symboli: spadająca książka, niewidzialna igła, obumieranie, korzenie… Wszystkie symbole nawiązują do przeszłości, a wrażenie to potęguje wiersz podkreślający trwałość blizny, która jednak pomimo widocznego wewnętrznego skrzywienia niesie nadzieję, że nawet z tą zrośniętą raną można żyć. W tym krótkim wierszu jest też niosąca nadzieję świadomość, że życie składa się z różnych, często skrajnych emocji, które są naturalne dla każdego z nas, ale dla Piotra były dotychczas zamkniętą skrzynią, do której zagubił klucz…

Na końcu zacytowanego fragmentu pojawia się spokojna i dość symboliczna modlitwa o pogodę ducha. Dlaczego symboliczna? Tekst ten jest nieodłącznym elementem zamkniętych mitingów Dorosłych Dzieci Alkoholików.

Modlitwa o pogodę ducha zawiera w sobie przeszłość, przyszłość i teraźniejszość: mówi o tym, czego nie można zmienić, czyli przeszłości, czasie minionym. Wspomina o przyszłości, czyli o wszystkim tym, co można zmienić, na co ma się wpływ, a w końcu i o czasie tu i teraz, w którym można – zatrzymując się na chwilę – zanurzyć się w refleksji nad odróżnianiem jednego od drugiego…

Przedstawiony fragment również – co zostało pokazane w sposób zamierzony, ale nie widoczny „od razu” opiera się na schemacie wspomnianej modlitwy… Piotr zastanawia się nad przeszłością, na którą nie ma już wpływu, której nie może zmienić, w żaden sposób zniwelować jej wpływu na „tu i teraz”. Tekst pokazuje przyszłość: pojawiającą się świadomość, że można żyć czerpiąc z doświadczeń, uczuć i emocji, do których zawsze można wrócić.

Zakończenie fragmentu to czas teraźniejszy: Piotr z pokorą oddaje swoje „tu i teraz” Sile Wyższej. Zawierza, jednocześnie odcinając symboliczną pępowinę i chcąc w ten sposób zacząć od nowa… To drugi krok DDA: Piotr powierza swoją wolę i życie opiece Boga…

Kończąc ten fragment mam poczucie niedosytu. Może dlatego, że sam jestem dopiero na początku swojej drogi?